ကြ်န္မ သမၼတႀကီးျဖစ္ခ်င္တယ္ (၂)

ကြ်န္မရဲ႕ကုိယ္ပုိင္ဘ၀ဆုိတာက
စက္ဘီးကေလးတစ္စီး မိသားစုတစ္စု မ်ိဳးခ်စ္စိတ္တစ္ခု။
ဧည့္ခန္းေဆာင္ ယဥ္ေက်းမႈထက္
မီးဖုိေဆာင္တစ္ခုရဲ႕ခန္းနားႀကီးက်ယ္မႈကုိ ကြ်န္မပုိသိတယ္
ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ အဲ့ဒီကကုန္းထ ဧည့္ခန္းေဆာင္ကုိျဖတ္ လမ္းမေပၚဆင္းလာျခင္းပဲ။
ကြ်န္မကုိင္လုိက္လုိ႔
ေလးကုိင္းက သက္တံ့ႀကီးျဖစ္သြားရင္ ကြ်န္မ ေပ်ာ္တာေပါ့။
တစ္သက္မွာတစ္ခါျဖစ္တဲ့ ဆာမူရုိင္းသူရဲေကာင္းေတြလုိ
တစ္ႏွစ္မွာတစ္ခါပြင့္တဲ့ ဆာကူရာပန္းေလးေတြကုိ ကြ်န္မ ခ်စ္တယ္။
သစၥာရိွဖုိ႔၀န္ေလးေနတဲ့ ပိေတာက္ေတြ
ကြ်န္မအိမ္ထဲ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ လာပြင့္ေနတာကုိ ကြ်န္မခ်စ္တယ္။
ကြ်န္မ အိမ္မွာေမြးထားတဲ့အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္ေလးတစ္ေကာင္ေလာက္မွ သဒၵါမွန္ေအာင္မခ်စ္တတ္တဲ့လူေတြကုိေတာ့ ကြ်န္မမွာမုန္းပုိင္ခြင့္ရိွတာေပါ့
ဒါ ကြ်န္မရဲ႕ဒီမုိကေရစီပဲေလ။
ရွင္တုိ႔ သိပ္အံ့ၾသသြားႏုိင္တယ္ ကြ်န္မ မာရီက်ဴရီ ကုိႀကိဳက္တယ္
သူက ဇြဲရိွတယ္ ထက္ျမက္တယ္ ေတာ္တယ္ အနစ္နာခံတယ္ ၿပီးေတာ့ အဆင္းရဲခံႏုိင္တယ္
လူးေနလိမ့္ေနတဲ့ကမၻာႀကီးလြင့္မသြားေအာင္ သိပၸံပညာမွာ အသက္စြန္႔တယ္။
ဓါးသြားလုိလက္ပေနမယ့္ ဥာဏ္ပညာေပၚက ပ်ားရည္ကုိလွ်ာနဲလ်က္ရမယ္ဆုိလည္း
ဆင္ျခင္တုံတရားအတြက္ လွ်ာျပတ္သြားပါေစ ကြ်န္မလ်က္မယ္
ေခါင္းမျပတ္သြားဖုိ႔အေရးႀကီးတယ္မဟုတ္လား။
ယူခ်င္ရင္
         ယူလုိက္ပါ
ခု ကြ်န္မေရာက္ေနတဲ့ေနရာအထိ။
ေသြးတစ္စက္ျပဳတ္က်လာတုိင္း လက္ခုပ္ထတီးတတ္တဲ့
ဒီစစ္ပြဲေတြအလယ္မွာ။
ေခြ်းအစက္စက္နဲ႔သံသရာအဆက္ဆက္ ဖေလာ္ရင့္ႏုိက္တင္ေဂးလ္လုိလည္းကြ်န္မသြားခ်င္
ကြ်န္မဟာ ေဒါက္တာေနာ္မန္ဗက္သြန္းလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ့။
ညည္းသံတစ္ခ်က္ၾကားတုိင္း
လူနာကုတင္တစ္လုံးလုိ လန္႔လန္႔ေအာ္တတ္တဲ့ ကုတင္တစ္လုံးဟာ ကြ်န္မပါ။
ႏုိင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆုိတာ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိရွာတာ နာက်င္မႈကုိေဖ်ာက္တာ အာဏာရွင္ဆုိတာေတြကုိ အစေသေအာင္ အဆုံးသတ္တာ။
၀ုန္းဒုိင္းႀကဲေနတဲ့ မုိးရာသီတစ္ခုရဲ႕
ခုိလႈံစရာမရိွတဲ့တံစက္ၿမိတ္ေအာက္ကနာက်င္မႈတစ္ခုကုိ
ကြ်န္မရင္ေငြ႔ေတြနဲ႔ေႏြးေထြးေပးလုိက္ခ်င္သလုိ
အျမင့္ပ်ံငွက္တစ္ေကာင္ျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း
ကြ်န္မအေတာင္ပံေတြနဲ႔ ကမၻာႀကီးကုိအရိပ္ထုိး မုိးေပးခဲ့ခ်င္တယ္။
အုိ ဥေရာပ
ရွင္တုိ႔စားေနသလုိ ကြ်န္မကေလးေတြကုိ စားေစခ်င္တယ္
အုိအေမရိက
ရွင္တုိ႔၀တ္ထားသလုိ ကြ်န္မကေလးေတြကုိ ၀တ္ေစခ်င္တယ္။
အုိ အာရွတုိက္ႀကီး
ရွင္တုိ႔ ပြဲလန္းသဘင္ေတြသြားသလုိ ကြ်န္မကေလးေတြကုိ သြားေစခ်င္ၿပီး
ကြ်န္မကေလးေတြကုိ
ရွင္တုိ႔ကစားစရာေတြနဲ႔စားစရာေတြကုိ၀ယ္ေပး/ေကြ်း ေပ်ာ္ေမြ႕ေပးလုိက္ခ်င္တယ္။
ဒီေလာကႀကီးရဲ႕
ခဏတစ္ျဖဳတ္ကမၻာႀကီးမွာ ေမာင္းျဖဳတ္ခံေနရတဲ့ ကြ်န္မကေလးေတြဟာ
ဆဲလ္မြန္ငါးေတြလုိ ဆန္တက္ေနရတယ္။
ကြ်န္မ မိသားစုဟာ ခုမွ ဂူထဲကကြ်ံထြက္လာသလုိ
သစ္ကုိင္းေျခာက္ေလးေတြပြတ္တုိက္ ေဆာင္းကုိအန္တုေနရတယ္။
ကြ်န္မ ေတာ္၀င္နန္းေတာ္ႀကီးထဲမွာထုိင္ေနၿပီး
အေရွ႕ဘက္က ေနလုံးႀကီးကုိ အမိန္႔ေပးမေနခ်င္ပါဘူး။
ဂုိးတုိင္ေဘးနားမွာ က်ံဳ႕က်ံဳ႕ကေလးထုိင္ၿပီး
ကုိယ့္အသင္းကုိယ္ အင္တုိက္အားတုိက္အားေပးမယ့္ ပရိတ္သတ္တစ္ေယာက္လုိ
ကြ်ံလာတဲ့ေဘာလုံးတုိင္းကုိ မႈတ္ထုတ္ေပးေနခ်င္တယ္။
ေရာမေခတ္ ကြ်န္ေတြလုိ
ေက်ာက္တုံးေတြကုိ ေတာင္ကုန္းေတြေပၚတြန္းတင္ခုိင္းၿပီး
အဆင္းဘီးတပ္ျပန္လြတ္ေပးလုိက္ျခင္းခံရတဲ့ ဒီလူအုပ္ႀကီးအတြက္
ကြ်န္မ ေခြ်းနည္းစာေလးကုိခ်ေကြ်းခဲ့ခ်င္တယ္။
ေမာတာေပါ့ရွင္
ကြ်န္မက ၁၈ ႏွစ္သမီးမွ မဟုတ္ပဲ
လွ်ိဳ႕၀ွက္လက္နက္ပုန္းေတြနဲ႔ လုံး၀န္းေနတဲ႔ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ကြ်န္မေမာတာေပါ့။
ကတုတ္က်င္းေတြ ခံတပ္ေတြ သံခ်ပ္ကာကားႀကီးေတြအတြက္ေတာ့
ကြ်န္မမွာရိွတာက လူထုႀကီးရယ္ကြ်န္မကုိယ္ပုိင္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရယ္၊ ဒါပါပဲ။
ဒီႏြံဟာ လႈပ္ရင္ျမဳပ္မယ္ဆုိတာ ကြ်န္မသိတာေပါ့
ဒီျမားဟာ စူး၀င္ရင္ႏႈတ္ရခက္မယ္ဆုိတာလည္း ကြ်န္မသိတာေပါ့။
ဒါေပမယ့္ ရခဲ့ၿပီ
ဒီမျပတ္သားေ၀၀ါးလွတဲ့ ဒီ၀ုိးတ၀ါးကမၻာႀကီးရဲ႕ ဒီျမဴလုိ ႏွင္းလုိအခုိးအေငြ႕ေတြဟာ
ကြ်န္မ မသိေအာင္ခုိးေသာက္ေနတဲ့ ကြ်န္မသားေလးရဲ႕ေဆးလိပ္မီးခုိးေတြျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း
ဒါကုိကြ်န္မ ေက်နပ္ခဲ့ၿပီ
မိသားစုဆုိတာ ကြ်န္မမိထားတဲ့ ကမၻာႀကီးပဲ ၊ ဒါေၾကာင့္
ကမၻာႀကီးကုိ ေဘးရန္ကာဆီး အႏၱရယ္မီးတြင္းထဲကဆြဲႏႈတ္ခ်င္လုိ႔
ကြ်န္မ သမၼတႀကီးျဖစ္ခ်င္ရတာပဲ။

ခရမ္းျပာထက္လူ

(   ၁ ၊ ၁ ၊ ၁၄  )

ေအာင္ျမင္ ဆန္းျပား ကမၻာႀကီးနဲ႔ စုလ်ားရစ္ပတ္ စီးဆင္းေနေသာ ၾကည္လင္တဲ့ေရ

ဒီတုိင္ကပ္နာရီႀကီးရဲ႕ေအာ္သံက
ဘုရားနဲ႔ဆူးၿခံဳပုတ္ မွား မရွင္းပစ္ဖုိ႔လုိတယ္တဲ့။
ခင္ဗ်ားလာရင္ ကြ်န္ေတာ္ထၿပီးမတ္တပ္မရပ္ေပးႏုိင္ေပမယ့္
ကြ်န္ေတာ္မတ္တပ္ထရပ္ရင္ သူမေရာက္ေနၿပီဆုိတာ ေသခ်ာၿပီ။
သူေတာ္စင္တစ္ပါး မဟုတ္ေပမယ့္
သူမဟာ ေတာ္ေတာ္စင္ၾကယ္မွန္း ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ သိၾကတယ္။
သူမကုိၾကည့္ရတာ
ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ေလဘာတီလြတ္လပ္ေရး အရုပ္ႀကီးတစ္ရုပ္ ရပ္ေနသလုိ
သူမကုိၾကည့္ရတာ
ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ မဟတၱမဂႏၶီႀကီးနဲ႔ နယ္လ္ဆင္မန္ဒဲလားအၾကားေရာက္ေနသလုိ။
အနာဂတ္ကုိသြားဖုိ႔ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဗုဒၶ ရိွတယ္။
အတိတ္ကုိျပန္လည္စဥ္းစားဖုိ႔ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရိွတယ္။
ပစၥဳပၸန္ တည့္တည့္ရပ္ေနႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ေတာ့ သူမ ရိွခဲ့တယ္ေပါ့။
ကုိယ့္လူေရ
ေခတ္ကာလ သားသမီးမ်ားရဲ႕ဘ၀အေရးဘ၀တာ ညေရးညတာအတြက္ဆုိ
သူမဟာ ၾကယ္သီးေလးတစ္လုံးျဖစ္ရင္ေတာင္
ရင္၀တည့္တည့္ေျပး၀င္လာေနတဲ့ က်ည္ဆန္တစ္ေတာင့္ကုိ သူ႔အသက္နဲ႔လဲ
ကာကြယ္ေပးသြားလိမ့္မယ္လုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ယုံၾကည္ထင္ျမင္ေနမိခဲ့ေလေပါ့။ ။

ခရမ္းျပာထက္လူ

၂၀၁၃ ၊ ဒီဇင္ဘာ

ေအာ္တာေနးတစ္ဗ္ ႏုိင္ငံေတာ္

ေတာ္လွန္ေရးကုိ စေကာထဲထည့္ၿပီး
ေစာက္မနက္မခ်င္း ေလွာင္ေျပာင္၊ ႏုိင္ငံေရးကုိလွ်ာေပၚတင္ၿပီး
ဆီးစပ္အထိ မေရာက္မခ်င္းလႈပ္ခ်၊ ဟာသလုပ္
အရင္းေခါက္ေခါက္ႀကီးေတြ အဲ့ဒီ အရင္းေကာက္ေကာက္ႀကီးေတြ
ေျမႀကီးနဲ႔ျမစ္ႀကီးကုိျပစ္ထားၿပီး လင္ငယ္ေနာက္လုိက္ တုိက္ေဆာက္/သုိက္ေစာင့္ ၊ လုိင္းေပ်ာက္
အရင္းအႏွီးနည္းလြန္းတဲ့တာတုိအေျပးသမားေတြ လမ္းထြင္ တန္း၀င္ ပန္း၀င္ဖုိ႔ႀကိဳးစား
အရင္ဘ၀ကလည္း အရာရိွျဖစ္ဖူးေတာ့ ဒီအရသာကုိ ဒီအရွိဳးရာေတြနဲ႔မလဲႏုိင္ဘူး။
ခင္ဗ်ားတုိ႔ဟာေလ
ဖဲလိမ္ရုိက္ၿပီး ဖင္လိမ္ကခ်င္ေသး
ၿပီးမွ အာေပါင္အာရင္းသန္သန္ အမဲရုိးနံ႔ကုိခုန္အုပ္မလုိ႔
စာသင္ခ်ိန္ကုိ ခုိးၿပီးထြက္လာၾကတယ္။
စိန္တစ္ျပည္စာနဲ႔ဆင္တစ္စီးစာရရင္အိမ္ျပန္မယ္
မ်က္ႏွာနဲ႔ျမက္ပင္ႀကီး ျမင္းအကန္ခံထားရပုံနဲ႔ ဖားျပဳပ္ႀကီးမ်ား။
သူမ်ားထက္ပုိခ်စ္ပါတယ္အခ်ိဳးနဲ႔ ေဘာင္းဘီခြ်တ္ၿပီးလည္း၀င္လာတယ္
တယ္ရီယာေခြးေလးတစ္ေကာင္ေလာက္မွ သစၥာမရိွစာအုပ္
ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေသးအစုိခံေဘာင္းဘီေလာက္မွ မသန္႔ရွင္းတဲ့ရွပ္အကႌ်
အပင္းေတြအန္ထုတ္ၿပီးအသုိက္လုပ္ ေခြလုိက္တယ္ ဇီ၀ဇုိးငွက္တဲ့၊ တဟြပ္ဟြပ္ေခ်ာင္းဆိုးျခင္းနဲ႔ ေျမာင္းဆုိးေတြ။
ႏုိင္ငံေတာ္အလံကုိေနာက္ခံလႊင့္လုိ႔ အမိအရေျပးလာေနတဲ့ ေနာက္ေက်ာထုိးဓားေတြက တလူလူတလႊင့္လြင့္နဲ႔တလက္လက္ ပြက္ပြက္ညံဗြက္ထ ပြပလဲ။
ေဆြမ်ိဳးကုိယုံခဲ့တယ္
သားသမီးကုိယုံခဲ့တယ္
ေနာက္ထပ္ ဘာကုိထပ္ယုံရဦးမွလည္း
စုံလုံးကန္းေျပးစရာေျမမရိွေတာ့တဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီး။ ။

ခရမ္းျပာထက္လူ

၂   ၀   ၁   ၃

ေဘာလုံးတစ္လုံး ၁၁ မီး အကနဲ႔ လင္းသဏ္းညီရဲ႕ ေခါင္းျပတ္ေတြ

ဦးေခါင္းႀကီးတစ္လုံးကုိ ျမက္ခင္းျပင္ေပၚခ်
လိွမ့္လိွမ့္ၿပီးကန္ ၊ မင္းမဟုတ္ရင္ငါ ဒီေခါင္းျပတ္ ငါမဟုတ္ရင္မင္း
စေတဒီယဲမ္ေပၚမွာ ငါတုိ႔ကုိယ္ထည္ႀကီးေတြ အင္နဲ႔အားနဲ႔
အားနဲ႔အင္နဲ႔ လူျဖစ္ရႈံးရပုံ။
ထိေအာင္ကန္
မင္းတစ္ေယာက္ကုိသိရုံနဲ႔ ငါတုိ႔အကုန္လုံးကုိသိသြားမယ္
ေဟ့ ထိေအာင္ကန္
အေကာင္းဆုံး သံတမာန္
ေဘာလုံးဆုိတာ
ကမၻာႀကီးရဲ႕အေကာင္းဆုံးပုံရိပ္။
မင္းမထိေအာင္ကန္တဲ့ေန႔က ငါတုိ႔အားလုံး
ရိွသမွ် အေမြအားလုံးျဖတ္လုိ႔ မင္းတုိ႔ေရွ႕ေရာက္လာခဲ့တယ္
ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းကုိေတာင္ အတူတူလုိက္ဆုိလုိ႔။
အဲ့ဒီေန႔က
အမဲလုိက္ေခြးတစ္ေကာင္လုိ သြားရည္တျမားျမား လွ်ာတရမ္းရမ္းက်လုိ႔
မင္းတုိ႔ကုိေမာ့ၾကည့္ဖုိ႔ မင္းတုိ႔ေနာက္လုိက္ခဲ့တယ္
ဒါဟာ
ကုိယ့္ေသတြင္း ကုိယ္လာငံု႔ၾကည့္သလုိသာျဖစ္ခဲ့ရ။
ၾကည့္လုိက္ရင္
ၾကယ္၀င္စားေတြလုိလုိ ဂ်ီးနီးယဲ့စ္ေတြလုိလုိ
ၾကည့္လုိက္ရင္
ကမၻာအသစ္တစ္ခုရထားသလုိလုိ တစ္ကုိယ္ေတာ္လူစြန္႔စားသူရဲေကာင္းေတြလုိလုိ
ေနာက္ဆုံးေတာ့
လုိးရွဲန္းလူးၿပီးေက်ာ္ၾကားေနတဲမိန္းမေတြလုိ လုိေနတဲ့ေကာင္ေတြသာျဖစ္ခဲ့။
ထုိက္တန္တယ္
အလံေတြမီးရႈိ႕ပစ္သလုိ မင္းတုိ႔အက်ႌေတြကုိ မီးရႈိ႕ပစ္ခဲ့တာ။
ထုိက္တန္တယ္
မင္းတုိ႔ကုိ ကုိင္မေပါက္ရလုိ႔ ခုံေတြကုိရုိက္ခ်ိဳးကုိင္ေပါက္ပစ္ခဲ့တာ။
ကမၻာေက်ာ္သူေဌးႀကီးေတြ ခရုိနီႀကီးေတြလုိ
တစ္စကၠန္႔ တစ္မိနစ္ကုိ ေဒၚလာတစ္ရာမ၀င္ေပမယ့္
ငါတုိ႔ရဲ႕မိနစ္ ၉၀ ကုိေတာ့ ငါတုိ႔အလြန္ပဲ ႏွေမ်ာခဲ့တယ္။
လက္ပူတုိက္ထားတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈေတြကုိ ငါတုိ႔မလုိခ်င္ေပမယ့္
ေဆးမီးတုိတုိက္ထားတဲ့ ဒီတစ္ပြဲရဲ႕အသက္ကုိေတာ့ ငါတုိ႔ မီွခ်င္ခဲ့တယ္။

ျမက္ခင္းျပင္ႀကီးေပၚလွဲခ် ၾကယ္ေတြကုိၾကည့္ၿပီးေႀကြမေနပါနဲ႔ေတာ့ကြာ
ေက်ာနဲ႔ရင္ခ်ိန္းၿပီး ငရဲကုိသာစုိက္ၾကည့္ေနလုိက္ပါေတာ့။
ကမၻာႀကီးနဲ႔တူတာဆုိလုိ႔ ေဘာလုံးပဲရိွတာ
အဲ႔ဒီေဘာလုံးကုိ ဖရဲသီးတစ္လုံးလုိကန္ခြဲ စိမ္းေနတဲ့ျမက္ခင္းျပင္ႀကီးေပၚမင္းတုိ႔ႀကဲပက္ခ်လုိက္တယ္
ေသြးခဲေတြလား မီစေတြလား မင္းတုိ႔၀တ္ထားတဲ့ႏုိင္ငံေတာ္ဆုိတာလား
၅ တန္းနဲ႔ၿပိဳင္ ဘယ္ေတာ့မွမႏုိင္တဲ့ေကာင္ေတြေရွ႕ေရး အေမရင္ေလးပါဘိ။ ။

ခရမ္းျပာထက္လူ

၂၀၁၃၊ဒီဇင္ဘာ

အေမ့ရဲ႕လုံျခံဳေရး

ေတာင္တန္းႀကီးေတြကာထားဖုိ႔မလုိေပမယ့္
ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ေတာ့ ကြယ္ထားပါ အေမ။
ညည ထဘီတန္းေအာက္က ျဖတ္ေလွ်ာက္လာတဲ့ ေခြးေလေခြးလြင့္ေတြကုိ
ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မခ်ဘူး။
ညည ေကာင္းကင္ေပၚက စုိက္စုိက္ၾကည့္ေနတဲ့ ၾကယ္ေတြကုိ
ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မခ်ဘူး။
ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ အလစ္ထုိးသုတ္တတ္တဲ့ က်ီးကန္းငွက္ေတြကုိေရာပဲေပါ့။
က်ည္ကာ အကႌ်ေတြအထပ္ထပ္မလုိအပ္ေပမယ့္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔နဲ႔ေတာ့ ကြယ္ထားပါအေမ။
ပုိက္ဆံ ဘယ္ေလာက္ရိွရိွ
ေနာက္ထပ္၀ယ္လုိ႔မရေတာ့တာဟာ အေမျဖစ္ေနလုိ႔ပါ အရွင္ျမတ္ဘုရား။ ။

ခရမ္းျပာထက္လူ

၂   ၀   ၁   ၃

စစ္ရဲ႕အဇၥ်တၱ

စစ္ပြဲတစ္ပြဲရဲ႕စုိးရိမ္မႈက ေသစရာလူမရိွေတာ့မွာကုိပဲ။
စစ္ပြဲတစ္ပြဲရဲ႕တုန္လႈပ္မႈက
ေနာက္ထပ္မိန္းမေတြ ကုိယ္၀န္ေဆာင္ဖုိ႔
ေနာက္ထပ္ေယာက္်ားေတြ ထပ္ေရာက္မလာေတာ့မွာကုိပဲ။
စစ္ရဲ႕ေျခာက္ျခားမႈကေတာ့
ကမၻာပ်က္ဖုိ႔အတြက္ကုိ ရည္းစားကုိေမွ်ာ္သလုိ နာရီတၾကည့္ၾကည့္နဲ႔။ ။


ခရမ္းျပာထက္လူ

ကမၻာႀကီးကေျပာတယ္ မင္းေမာင္းတဲ့ကားကုိငါလုိက္စီးမယ္ ၿပီးေတာ့ မင္းေတာင္းသေလာက္ ငါေပးမယ္ ေဟ့ ဘယ္လုိလဲ ေခတ္လူငယ္ တဲ့

ဒီ့အတြက္ လိပ္ျပာလြင့္ရမယ္ဆုိလည္း
ငါတုိ႔လိပ္ျပာ ေရွ႕ကဥယ်ာဥ္ႀကီးအတြက္ပဲျဖစ္ရမယ္
ဥယ်ာဥ္ႀကီးထဲမွာက
ကေလးေတြ အဘုိးအဘြားေတြ သားသည္အေမေတြ။

ေနကုိရင္ဆုိင္ၿပီး လကုိေက်ာေပးထားတယ္
အေမ ေက်နပ္တဲ့သား။
ညည သူထထေသြးတဲ့ဓါးက လက္လက္ထေနတဲ့ၾကယ္ေတြ
အေဖ ေက်နပ္ေနတဲ့သား။

ရြပ္ရြပ္ခြ်န္ခြ်န္ ဖိအားေပးေနတယ္
မသန္႔ရွင္းေသာ ေလမ်ား မသန္႔ရွင္းေသာ ေရမ်ား
ဒီေျမပုံေပၚ မစီးဆင္းေစရ။

ဘလိတ္ဓားရွလုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ခလုတ္တုိက္မိလုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္
ေသြးမထြက္မိေစနဲ႔ လန္႔မေအာ္မိေစနဲ႔
ငါးမန္းေတြလုိ ေမ်ာလာၿပီး က်ားသစ္ေတြလုိေလွ်ာက္လာလိမ့္မယ္။

ပုခက္ထဲက ကေလးရဲ႕ငုိသံအထိ နား,နားစြင့္ထားတယ္။

ရွင္းေနတာကုိ ရႈပ္ေအာင္လုပ္ထားတဲ့ေရႊကုိင္းနား/သားေတြဆီ
ေရႊေခတ္ႀကီးကုိင္လုိ႔ လာ,လာေနတယ္
ေရြ႕မေျပးနဲ႔ တရွဲရွဲျမည္လုိ႔ တရႊင္ရႊင္တလန္းလန္းလာေနတယ္ လမ္းမႀကီးေတြကုိက္ခ်ီလုိ႔နဲ႔ ကီးအျမင့္ဆုံး ကုန္းအျမင့္ႀကီးေတြေက်ာ္လုိ႔။ ။

ခရမ္းျပာထက္လူ

၂   ၀   ၁   ၃