Wednesday, May 29, 2013
‘‘ကြ်န္မသမၼတႀကီးျဖစ္ခ်င္တယ္’’
ကြ်န္မကုိယ္ ကြ်န္မ ပန္းခင္းႀကီးလုိျပင္ထားတယ္
ကြ်န္မကုိယ္ ကြ်န္မ ထမင္း၀ုိင္းႀကီးလုိျပင္ထားတယ္
ကြ်န္မကုိယ္ ကြ်န္မ ေျခသုတ္ပုဆုိး ေျမြအစြယ္က်ိဳးလုိ႔လည္းျပင္ထားတယ္။
ကြ်န္မကုိယ္ ကြ်န္မ စာအုပ္စင္ႀကီးလုိျပင္ထားတယ္
ကြ်န္မကုိယ္ ကြ်န္မ ၾကယ္တာရာ ညီလာခံႀကီးလုိျပင္ထားတယ္
ကြ်န္မကုိယ္ ကြ်န္မ စက္၀ိုင္းတစ္ခုအလယ္မွာ
ဓါးေပါက္ခံဖုိ႔ရပ္ေနတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္လုိလည္း ျပင္ထားတယ္။
ကုိယ့္အရိပ္ေတာင္ကုိယ့္ကုိလုပ္ၾကံဖုိ႔ အေနာက္က လုိက္ေနသတဲ့လား
ငါငွက္တစ္ေကာင္ မျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး
ငါျဖတ္ပ်ံသြားရမယ့္ ၿမိဳ႕တုိင္းကုိ ငါ သံသယရိွတယ္
သူတုိ႔ငါ့ကုိ ပစ္ခ်ၾကလိမ့္မယ္။
ကြ်န္ေတာ့္အေၾကာင္း နည္းနည္းနဲ႔မ်ားမ်ား
ကြ်န္ေတာ္ကဗ်ာေရးတယ္ဆုိတာ
ပင္လယ္ကမႈတ္ထုတ္လုိက္တဲ့ ၾကယ္ငါးေလးေတြ ကႏၱာရထဲျပဳတ္က်ေနတာကုိ
ကမ္းေျခကေကာက္ၿပီး သမုဒၵရာထဲ ျပန္ပစ္ခ်ေပးေနျခင္းမ်ိဳးပါ။
ၾကယ္ငါးေလးတစ္ေကာင္အသက္ျပန္ရွင္လာတာဟာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အသက္၀င္လာသလုိပါပဲ။
ကြ်န္ေတာ္ ကဗ်ာေရးတယ္ဆုိတာ
သားကုိေထာင္ေခ်ာက္ထဲကလုိက္ဆြဲထုတ္ရင္း
သူကုိယ္တုိင္ေထာင္ေခ်ာက္ထဲေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္၀င္သြားတဲ့
ယူကရိန္းသားလူငယ္
မကၠဇင္ေဂၚကီရဲ႕ mother အေမအုိတစ္ေယာက္ရဲ႕ေလ်ာ့ရဲ ေပ်ာ့ၿပဲက်ေနတဲ့ၾကြက္သားေတြေပၚ
မ်က္ရည္စက္မ်ားယုိဆင္းစီးက်သြားျခင္းတစ္မ်ိဳးပါ။
သူေျပာတာက
‘‘မေသခင္ အေမလည္း အမွန္တရားတစ္ခုနဲ႔အတူတကြ လက္တြဲခ်ီတက္သြားခ်င္ပါေသးသတဲ့’’
ကြ်န္ေတာ္ ကဗ်ာေရးတယ္ဆုိတာက
အျပစ္ရိွသူ ၉ေယာက္ လြတ္ခ်င္လြတ္သြားပါေစ
အျပစ္မဲ့သူတစ္ေယာက္ အျပစ္က်ၿပီး ႀကိဳးစင္ေပၚမတက္ရေရး ဆုိတဲ့တရားနဲ႔ပါ။
ကြ်န္ေတာ္ ကဗ်ာေရးတယ္ဆုိတာ
ေ၀ႆႏၱရာမင္းႀကီး ကေလးႏွစ္ေယာက္စြန္႔သလုိ မစြန္႔ႏုိင္ေပမယ့္
ကုိယ့္လူေရ
ေလဒီဂါဂါကုိရမယ္ဆုိလည္း မင္းယူ
စၾကာ၀ေတးမင္း စည္းစိမ္ကုိရမယ္ဆုိရင္လည္း မင္းပဲယူ
ငါ့အတြက္ေတာ့
ခုလာမယ့္ မုိက္ကယ္လ္လန္းစ္ေလာက္ဆုိ ရၿပီ
ခုလာေနတဲ့ သံမဏိႏွင္းဆီေလာက္ဆုိ ရၿပီ။
ကြ်န္ေတာ့္ တစ္ကုိယ္လုံး ေပါင္မုန္႔နဲ႔လုပ္ထားတယ္ဆုိ
အဲ့ဒါဟာ ေလထဲကငွက္ေတြ ေရထဲကငါးေတြနဲ႔ ခုိက္ခုိက္တုန္ေနတဲ့ႏွင္းေတာထဲက ခင္ဗ်ားတုိ႔အတြက္ပါပဲ။
ကြ်န္ေတာ့္တစ္ကုိယ္လုံး ကဗ်ာနဲ႔လုပ္ထားတယ္ဆုိရင္ေတာ့
ေသခ်ာတယ္ အဲ့ဒါ ကမၻာႀကီးအတြက္ပဲ။
တစ္ခုပါပဲ
ကဗ်ာနဲ႔ရွင္မယ္ ကဗ်ာနဲ႔ေသမယ္ ကႏြဲ႔ကလ်နဲ႔ကဗ်ာေတာ့မဆန္ခဲ့ခ်င္ဘူး။ ။
ခရမ္းျပာထက္လူ
( ၂ ၀ ၁ ၃ )
ကမ္းေျခကေကာက္ၿပီး သမုဒၵရာထဲ ျပန္ပစ္ခ်ေပးေနျခင္းမ်ိဳးပါ။
ၾကယ္ငါးေလးတစ္ေကာင္အသက္ျပန္ရွင္လာတာဟာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အသက္၀င္လာသလုိပါပဲ။
ကြ်န္ေတာ္ ကဗ်ာေရးတယ္ဆုိတာ
သားကုိေထာင္ေခ်ာက္ထဲကလုိက္ဆြဲထုတ္ရင္း
သူကုိယ္တုိင္ေထာင္ေခ်ာက္ထဲေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္၀င္သြားတဲ့
ယူကရိန္းသားလူငယ္
မကၠဇင္ေဂၚကီရဲ႕ mother အေမအုိတစ္ေယာက္ရဲ႕ေလ်ာ့ရဲ ေပ်ာ့ၿပဲက်ေနတဲ့ၾကြက္သားေတြေပၚ
မ်က္ရည္စက္မ်ားယုိဆင္းစီးက်သြားျခင္းတစ္မ်ိဳးပါ။
သူေျပာတာက
‘‘မေသခင္ အေမလည္း အမွန္တရားတစ္ခုနဲ႔အတူတကြ လက္တြဲခ်ီတက္သြားခ်င္ပါေသးသတဲ့’’
ကြ်န္ေတာ္ ကဗ်ာေရးတယ္ဆုိတာက
အျပစ္ရိွသူ ၉ေယာက္ လြတ္ခ်င္လြတ္သြားပါေစ
အျပစ္မဲ့သူတစ္ေယာက္ အျပစ္က်ၿပီး ႀကိဳးစင္ေပၚမတက္ရေရး ဆုိတဲ့တရားနဲ႔ပါ။
ကြ်န္ေတာ္ ကဗ်ာေရးတယ္ဆုိတာ
ေ၀ႆႏၱရာမင္းႀကီး ကေလးႏွစ္ေယာက္စြန္႔သလုိ မစြန္႔ႏုိင္ေပမယ့္
ကုိယ့္လူေရ
ေလဒီဂါဂါကုိရမယ္ဆုိလည္း မင္းယူ
စၾကာ၀ေတးမင္း စည္းစိမ္ကုိရမယ္ဆုိရင္လည္း မင္းပဲယူ
ငါ့အတြက္ေတာ့
ခုလာမယ့္ မုိက္ကယ္လ္လန္းစ္ေလာက္ဆုိ ရၿပီ
ခုလာေနတဲ့ သံမဏိႏွင္းဆီေလာက္ဆုိ ရၿပီ။
ကြ်န္ေတာ့္ တစ္ကုိယ္လုံး ေပါင္မုန္႔နဲ႔လုပ္ထားတယ္ဆုိ
အဲ့ဒါဟာ ေလထဲကငွက္ေတြ ေရထဲကငါးေတြနဲ႔ ခုိက္ခုိက္တုန္ေနတဲ့ႏွင္းေတာထဲက ခင္ဗ်ားတုိ႔အတြက္ပါပဲ။
ကြ်န္ေတာ့္တစ္ကုိယ္လုံး ကဗ်ာနဲ႔လုပ္ထားတယ္ဆုိရင္ေတာ့
ေသခ်ာတယ္ အဲ့ဒါ ကမၻာႀကီးအတြက္ပဲ။
တစ္ခုပါပဲ
ကဗ်ာနဲ႔ရွင္မယ္ ကဗ်ာနဲ႔ေသမယ္ ကႏြဲ႔ကလ်နဲ႔ကဗ်ာေတာ့မဆန္ခဲ့ခ်င္ဘူး။ ။
ခရမ္းျပာထက္လူ
( ၂ ၀ ၁ ၃ )
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကေလးေတြရဲ႕ပညာေရး(၃)
ခင္ဗ်ားတုိ႔သိလား
ခုံေပၚကုိဓါးေျမွာင္တစ္ေခ်ာင္းထုိးစုိက္ၿပီး စာေမးပြဲကုိေျဖခဲ့တာ။
ဒီအေၾကာင္းကြ်န္ေတာ္ၾကားလုိက္တာကြ်န္ေတာ့္ေနာက္ က်ားလုိက္လာသလုိပဲ။
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကေလးေတြရဲ႕ပညာေရး(၂)
မုိးမွာေက်ာင္းေတြပိတ္ၿပီး ေႏြမွာေက်ာင္းေတြဖြင့္ၾကတယ္။
ဘယ့္ႏွယ့္ အျပင္မွာ အခန္းထဲမွာ ေဆာ့ကစားရမယ့္အရုပ္ေတြလုိ ကေလးေတြ ပြပလဲေနရသလဲ
ဘယ့္ႏွယ့္ အျပင္မွာ ျခံထဲမွာ မရွင္းပဲရႈပ္ေထြးေနတဲ့ အမႈိက္ေတြလုိ က်ဴရွင္ေတြ ပြပလဲေနရသလဲ
ယဥ္ေက်းမႈ အေရာင္းအ၀ယ္
စကားေျပာရင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာ
ျမစ္တစ္ျမစ္လုိ မိန္းမတစ္ေယာက္လုိ
ေကာ္မာေတြ ဖူးစေတာ့ေတြ ခံမေနနဲ႔။
Subscribe to:
Posts (Atom)